ეს უფრო თაყვანისცემის მომენტს ჰგავდა, ვიდრე ტელევიზიით გამოსვლას. კერიმ, რომელმაც პირველად 2005 წლის „აიდოლის“ გამარჯვებულის რანგში მოიპოვა პოპულარობა, რაიან სიკრესტს განუცხადა, რომ მან ეს ჰიმნი რთული პერიოდის გავლის მქონე ადამიანებისთვის შეარჩია და კულისებში თქვა:
„მე ეკლესიაში ამის სიმღერით გავიზარდე და დღეს საღამოს ყველასთვის ვიმღერე, ვისაც ღვთის სიდიადის შეხსენება სჭირდება“.მოსამართლეები აშკარად შეძრწუნებულები იყვნენ — ლუკ ბრაიანმა აღტაცებით მიიკრა მკერდი, ლაიონელ რიჩიმ კი ჩუმად თქვა: „გმადლობთ, რომ ეკლესიაში წაგვიყვანეთ“.ინტერნეტში მაყურებლებმაც იგივე აზრი გამოთქვეს ერთ-ერთი პოსტით:
„კერიმ შეგვახსენა, თუ რატომ არის რწმენა მნიშვნელოვანი. ეს წარმოდგენა არ იყო – ეს აღორძინება იყო“.
სხვამ დაწერა: „არ მეგონა, რომ დღეს ვიტირებდი. მაგრამ ჩემი სული მასთან ერთად მღეროდა“.როდესაც ბოლო ნოტი გაისმა და კერი გაშეშებული იდგა, თვალები აწეული ჰქონდა, ცხადი გახდა – მისი ხმა დღეს მუსიკაში ერთ-ერთ ყველაზე ძლიერ კურთხევად რჩება.
